من

من نه دختری شادم که هرروز با شور فراوان موسیقی گوش میدهم و میرقصم و نقاشیهای قشنگ میکشم،

نه پرنسس زیبایی که در اخر داستان تاابد باخوشی زندگی میکند،

نه زنی خوشبخت که هرروز عصر برای همسر و بچه هایش کیک میپزد...

من عاشقی تنها،خسته،غمگین،ناامید و بی روحم که تمام ارزوهایم ،حسرتی بیش نیستند و تنها شباهتم بابقیه ی زنها موهای بلندم است!